TECHNIEK UIT HET HART

 

Waarom ik de loome nachten
Met wrange tranen bedauw? –
Ik weet niet, wat ik liever deed.
Dan dat ik het zeggen zou

En wou ik het ook al zeggen,
Weet ik, of ik het wel kon?
Voor alles is een oorzaak, –
Maar hebben mijn tranen een bron?

 

Uit: Piet Paaltjes, Snikken en grimlachjes, tweede druk, Schiedam, augustus 1867.

 

Het werk van Arjen Grootscholten (Naaldwijk, 1964) komt recht uit het hart. Het is pretentieloos, maar zeker geen behang. Ooit in Rozenburg (ZH) begonnen met figuratief werk, heeft hij zich nu al enige jaren toegelegd op meer abstract. Hij schildert doorgaans vrij, maar hij werkt ook in opdracht.  Door toepassing van een veelvoud aan technieken en een veelvoud van materialen verveelt het nooit.

Schilderen vanuit het hart – dat klinkt als een cliché, maar dat is het zeker niet. De levenservaring die dat hart in zich herbergt, is terug te vinden in al zijn doeken. Als geen ander weet hij met abstract werk primaire gevoelens als angst, hartstocht, drift, verdriet, jaloezie en blijdschap over te brengen op de aanschouwers. Het oeuvre getuigt van een enorme dynamiek in die grote gevoelens. Je neemt ze letterlijk waar. Hij voelt waar het om gaat, en weet feilloos die gevoelens met verf op doek, staal of hout om te zetten naar kunstwerken, die je aanraken. Die dicht bij je staan.

De schilderijen staan ook niet stil – wat in eerste instantie een uiting lijkt van extraverte emoties, lijkt een paar tellen later weer een introvert object. Het lukt Arjen telkens weer om die spanning bij de kijker op te roepen – het technische talent dat zijn werk laat zien, staat in dienst van de kijker, in plaats van andersom: de kijker hoeft geen moeite te doen om het werk te doorgronden, te beleven. Het gebeurt als vanzelf.

Elk werk vertelt een verhaal dat zo beweeglijk is als het leven zelf. Het is zoals het is. Daar hoef je niet moeilijk over te doen. De ogenschijnlijk rauwe eenvoud grijpt je bij de strot. Het spreekt je eigen primaire emoties aan, en meer hoeft het niet te zijn. Zonder een lang verhaal, veel uitleg is niet nodig.

Dit stukje tekst begint niet voor niets met een gedicht van Piet Paaltjens, een volkse dichter uit het verleden met een uitzonderlijk talent. Schijnbaar simpel rijmend, maar o zo vernunftig en zo banaal gaand over de grote emoties, met een simpele lach en een traan. Laat dat nou precies ook zo zijn voor Arjen Grootscholtens werk. Wie een Grootscholten in zij galerie of atelier heeft hangen, heeft het leven zelf aan de muur. Opschmuck zonder opschmuck. Techniek met een hart.

Etwin Grootscholten,

Augustus 2010.